RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Zâhid Sûret Gözetme

Zâhid sûret gözetme, gel içeru câna bak
Çevir gönül gözünü, gel levh-i mahfûza bak
Gel gir tevhid yoluna, eyle seyr-i sülûku
Oku Kur’ân zikreyle, Mevlâ’nın emrine bak
Mevcudâtın ilmine, gel bak bir kez ibretle
Hak ilminin yanında, bir nokta imiş ancak
Kulluğundan mülâzım, bu cihânın şâhları
Kapusunda insanlar, kul eyleyen zâta bak
Gel tevekkül eyle sen, râzı olur yüce Hak
Sokar seni cennete, ihsân eden zâta bak
Hep erenler bu yolda, fenâ-fillâh oldular
Gördüler dost cemâli, Hak dostu insana bak
Gör âlem’de neler var, gel ey Naci bir düşün
Bu ne sırr-ı ilâhi, lütfeyleyen Hakk’a bak