RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Şarâb-ı Tahûra

Kurtar bizi benlikten, n’olur yâ Rab yâ Allah
Şarâb-ı tahûradan, içelim kana kana
Hiçbir şeyde bulunmaz, ol şarâbın lezzeti
İçer cümle ehlullah, yanar aşkın nârına
İçemez münâfıklar, isyankâr günahkârlar
İçer Mevlâ dostları, ererler murâdına
Feyiz nedir aşk nedir, bilmez gâfil olanlar
Üzümden olma değil, ol şarâb-ı tahûra
Bir kez ondan içenler, beyhoş olup dururlar
İçer mü’min mü’minat, ol cennet-i âlâda
İç şarâb-ı tahûra, Rahman’ın ihsânıdır
Azâb olmaz canına, kıyâmet-i kübrâda
Ey âşıklar ey canlar, iç şarâban tahûra
Coşar gönül deryâsı, makamın cennet ola
Şifâ verir insana, ol şarâban tahûra
Mevlâ nasip eylesin, içelim kana kana
Yâ Rab Sıddık kuluna, ihsân eyle bir damla
Mahrum eyleme beni, dünyâda ve ukbâda
Sıddık Naci Eren Divanı