RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Mest Eylesin Hep Seni

Uşşaki Meşayıhından Sıddık Naci Eren Efendi Hazretlerinin Divan’ından
Ko zühtünü aşka düş, hükümdâr etsin seni
Pîr aşkına kulluk et, sultân eylesin seni
Bülbül gibi feryâd et, sesin çıksın göklere
Kokar dâim ol güller, mest eylesin hem seni
Soyun şöhret libâsından, bırak âr ve nâmusu
Giy melâmet hırkasını, kimseler bimez seni
Ko ayaklar altında, ol yüzünü yerlere
Mevlâ başlar üzere, âsûman etsin seni
Bırak kuru sevdayı, gel nefs ile kıl cihâd
Kalbini feth eyleyip, nazargâh etsin seni
Gel yan aşkın nârına, tâ giceler gündüzde
Eyle tövbe istiğfar, affeylesin hem seni
Sıddık söyler Hak için, atma sözün yabana
Varlığından gel soyun, kabul etsin hem seni
Sıddık Naci Eren Divanı