RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Gözyaşları Kan Olur

Hakk’a âşık olanlar, yanar içi nâr olur
Dinmez gözünün yaşı, masivâdan pâk olur
Aşkın zülfü takılsa, tâht-ı tâcı terk eder
Leylâ aşkın kim alsa, mecnûn misâli olur
Candan Allah Hû dese, kaynar aşkın çömleği
Yakûp gibi gözünün, yaşları pınar olur
Bak İbrahim Edhem de, malı mülkü terk etti
Yandı aşkın nârına, yananlar sultan olur
Aşk insanı döndürür, cehennemi söndürür
Hak aşkıyla ağlayan, gözyaşları kan olur
Ağla gönül gel ağla, akan damlalar gibi
Ahlâk üzre olanlar, Resûl’e yakın olur
Gel aşka sen tâlip ol, düşme Sıddık gaflete
Eyle tövbe istiğfar, hep günahlar affolur
Sıddık Naci Eren Divanı