RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Evliyâsız Bilinmez

Şerîatın ahkâmı, hakîkatsız bilinmez
Hakîkatın sırları, tarîkatsız bilinmez
Mârifet bir güneştir, tutmuş hep kâinâtı
Mârifetin sırları, evliyâsız bilinmez
Terk et gönül gayriyi, Hakk’a ermek dilersen
Resûl’e varmayınca, yüce Rahman bilinmez
Şerîat elde mizân, çek mizânda kendini
Şerîata uymadan, Fahr-i Âlem bilinmez
Sıkı sarıl İslâm’a, Seyr-i sülûk eyle sen
Kur’ân’ın emirleri, şerîatsız bilinmez
Kim ki aşka yar olsa, coşar gönül deryâsı
Dârb-ı zikir olmasa, gönül pası silinmez
Şol hakîkat şehrine, varır gelir gemiler
Ahâdiyet bahrına, gemilerle gidilmez
O deryâya dalmaya, canından geçmek gerek
Can fedâ etmeyince, ol deryâya girilmez
Sıddık uyan gafletten, geç ak ile karadan
Nefsini bilmedikçe, ol yüce Rab bilinmez