RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Ârşı seyrân eyleyen

Gülmüdür bülbülmüdür, zâr-ı efgân eyleyen
Tenmidir yâ canmıdır, ârş-ı seyrân eyleyen
İbrâhim peygamberi, attılar mancılıkla
Yakamadı onu nâr, kim gülistân eyleyen
Ay’ı günü yıldızları, kim döndürür ey ihvân
Kim emreder niçin döner, bunca devrân eyleyen
Ol zâhidin benzini, sarartıp ağlatan nedir
Ârif nedir âşık kimdir, sırr-ı esrâr eyleyen
Gel tanı sen Rahmân’ı âşık vuslat dilersen
Süsler cennet köşklerini, hûri gılman isteyen
Kulluk eyle Mevlâ’ya, ey tâlibi hakiki
Yüce Rahmân değil mi, kendine dost eyleyen
Gel ey Sıddık bilesin, ilim Hakk’ın lütfudur
Hak değil mi şol ümmiyi, ehli irfân eyleyen
Sıddık Naci Eren Divanı: sayfa: 19