RECEB-İ ŞERİF Şiiri Receb’de Cenâb-ı Hak, helâk etmez kulları Kim ki tövbe eylerse, afv eyler günahları Şol Regâib ve Mi’râc mübarek ay içinde Kulluk et ihlâs ile, gicede ve gündüzde Hep Araplar bu ayda bırakır oku yayı Vaz geçerler cidâlden, derler tövbe zamanı...
Ârif Olan Anlar Bizi

Hakk’a âşık olan kullar, irfân ehli anlar bizi
Peygambere yakın olan, ol tâbip anlar bizi
Bu cihânın gülzârına, bülbül olan anlamaz
Dost aşkıyla zâri zâri, ağlayan anlar bizi
Biz şol gönül âleminden, attık gayri sevdâyı
Soyunduk masivâdan, ârif olan anlar bizi
Hak aşkıyle hayrâneyiz, didârına mestâneyiz
Varlığından soyunup, uryân olan anlar bizi
Kahru lütfü her şeyi, bilmeyen çekti azâb
Ol azâbdan kurtulup, sultan olan anlar bizi
Anlayamaz gaflet ehli, ârifin her bir sözünü
Şarâb-ı tâhûradan, içen kimse anlar bizi
Gel ey Sıddık sen soyun, hep cümle varlığından
Hak yolunda can fedâ, eden kişi anlar bizi